beloştan seçmeler

[beloş]

KİN TUTMAZ KALEMİM,BİLİRSİN

Sen bir kitap kapağı gibi kapamışken adımı, ben her sözcükte seni okuyorum harf harf…

Tümcelerimin boyun büküşlerine aldırma yar!
Gözü yaşlı satırlarımın k(c)an döküşlerinde büyütüyorum keşkelerimi…
Harflerimin ayağı kayıyor uçurumlarından.
Oysa sen bir liman sakinliğiydin yüreğime…
bir gün batımı huzuru…
uçsuz bucaksız bir ...özgürlüktün mavilerime…
ateşe verdin kıyılarımı apansız, sinsice…
züleyha’nın kaderine razıydım Yusufsun diye…
peşinden koşmaya, kınanmaya, dile düşmeye…
nerden bilirdim dil(in)den düşeceğimi?

Bir sözünle ateşe verdin uğruna ödenen bedelleri…
Gitme demem, git şimdi!
Bir metalin içine bindirip vedalarını, son bir kez kokunu çekmeden tiryakiliğim, son bir kez düşmeden kollarının girdabına, bir buseyi çok görüp alnıma, en kara yazgıları sür de git!..

Son fethedilen miyim meçhul ama, sen son Fatih’im…
Bilsen, kaç varlığa hiçlikti fetihlerin…
Ama dur, gitme!...
Şu topraklarımda dalgalanan sancağını indir, öyle git!
Yüreğimden sevdanı, dilimden adını sök de git!
Ciğerlerimden kokunu, gönlümden gözlerinin okunu çek de git!
Sözlerimi esaretten kurtar, dilimi çöz de git!

Kaç kez uğurladım seni bu kentten? Kaç kez boynu bükük bıraktın ardından el sallayışlarımı garlarda?
Dönüşünün umuduyla gidişine dayanamazken, bu müebbet vedaya nasıl dayanırım söyle?
Ah yar…
en yakınımken uzağımdın. Şimdi benden öte bensin ki, ben bana t-uzağım…

Kin tutmaz kalemim, bilirsin.
Sen kapatsanda c-ismimin üstüne son sayfanı, bu masalın devamını bir ömür bekler yüreğim…
Sana git diyebilmek için kaç alfabe satın aldım z-amansız pazarlıklarla bilsen.
Tüm kırgınlıklarımı çıkarıp kumbaramdan saydım, bir “git” etmedi.
Yanında “me”si olmayan bir git yakıştırılmadı sevdama…
Ama çok istiyorsan, işte orda; alfabemin kıyısında bir “git”…
Eksİk ,mahzun, çaresiz…
İster al git, istersen k-al git-me Yar!...

Yar demişim sana… yokluğun dipsiz bir yar! İşte, diz çöküyor sevdana yüreğim, gitme!...
Gitme, sensiz ıssız bu diyar…

Yoklukluğun ortasında yok olan bir varlığa tutundum. O hüzün ki sevdanın nefesi, en çok yakışan bize.

Kahraman Tazeoğlu

[beloş]

yaşadığının belirtisi değilmidir GÖRMEK , DUYMAK , DOKUNMAK , KOKLAMAK , TADMAK...



hepsi ama hepsi yaşadığının belirtisidir işte...
GÖREMİYORUM artık seni
DUYAMIYORUM sesini
DOKUNAMIYORUM savrulduğu zaman içimi yakan saçlarına,narin ve zarif ellerine,
KOKLAYAMIYORUM bebekler kadar saf ve temiz kokan tenini,
TADAMADIM vakti z...amanında yaptığım hatalarım yüzünden aşkını doyasıya
Yaşıyorum işte sadece bedenimle,fani dünyanın getirdigi ve gerektirdigi şeyleri yaparak.
ama sadece BEDENİMLE..
işte KALP denen bişeyde var yaaa insan oğlunda
atıyo sadece umarsızca hayatın gerektirdiklerini yapmak için.
NEFES ALABİLMEK İÇİN..
ben hergün boğuluyorum kendi içimde ve yaşadığımı sandığın hiçbir şey yok içimde yok içimde işte..
GÖREMEDEN , DUYAMADAN , DOKUNAMADAN , KOKLAYAMADAN , TADAMADAN nasıl yaşar bi insan,
heleki hergün ismini zikretmek zorunda kalıyorsan nasıl yaşarsın...
bi çiçeğin isimiydi
heleki seni tanıdıktan sonra benim için dünyadaki en güzel çiçekti o..
onun kadar güzel kokuyordun ama ondan daha güzeldin işte..
Zamansız bir gidişti seninkisi,
söyleyemedim bunların hiçbirini sana
ama
hergün kendime söylüyorum işte...
bi aptalı avutuyorum , kendimi avutuyorum kendimce..
yaşıyorum sahte gülüşerle
sahte sohbetlerle
sahte dostluklarla..
anlıyacağın vaktimi dolduruyorum işte..
yaşadığımı sanmaya devam edin siz ,
benim içimde perde kapandı..
sadece izleyeceğim sessizce.......


alıntı

[beloş]

Hayat Hakettiği Gibi Yaşandığında Güzel.


Bırak Hayatına Eşlik Etmek İsteyenler Gelsin Seninle.
Sonuna Kadar Gelmeleri Şart Değil. Herkesin Gidebildiği Bir Yol Vardır,Sen Yeterki Ki Yanında Yer Almayı Bil.
Ne Sen Kimse İçin Mecburi İstikamettesin
Nede Bir Başkası Senin İçin. Seninle Gelmek İsteyenler Gelsin.
Belki Beraber Daha Çok Şey Katabilirsinz Hayata. Yanındaki... Seni Mutlu Ettiği Sürece Kalsın Hayatında.
Zorlama Kendini,Hayat Hakettiği Gibi Yaşandığında Güzel.

alıntı


zorlamamak lazım

[beloş]

sevdiğin için kıyarlar sana

Güvenirsin çok seversen. Güvenmemek elinden gelmez çünkü. Olduğu gibi kabul edersin çok seversen. Her yönüyle seversin. Yüreğini ortaya koyarsın derinden seversen eğer. Sözcüklere bile dökmezsin sevgini her zaman. Eylemlerinle kanıtlarsın kendini. Ama bu topraklarda böyle sevdiğin için hata yaptığını çok sonraları anla...rsın ne yazık ki…
İnsanların casus gibi sahte kimliklerle ortalarda dolaştığı bir coğrafyada, seni anlayacak insan sayısı iki elin parmağını zor geçer.
Bunun içindir ki çok seversen, acı çektirirler sana.
Çok sevdiğin için sevgin kullanılır.
Çok sevdiğin için saf muamelesi görürsün. Sevgine hileyi bulaştırmadığın için aptalların sınıfına kaldırıp atarlar seni.
Sevdiğin için özgür bırakırsın. Ama sevmediğin için özgür bıraktığını düşünür insanlar.
Çok sevdiğin için elinden geleni yaparsın. Ama bu senin görevinmiş gibi algılanır çok geçmeden.
Gözün ondan başkasını görmez çok sevdiğin için. Ama bunun, sevdiğinin elinde bir oyuncak olmak anlamına geldiğini öğrenirsin bir süre sonra.
Çok sevdiğin için kimseyle kıyaslamazsın sevgiliyi. Ama o senden daha “güçlü” olan herkese göz kırpar çaktırmadan.
“Adam gibi” sevmenin yasaklandığı bir yerde, ne kadar çok seversen o kadar acı çekersin.
Ve sevdiğin için kıyamazsın.
Ama sevdiğin için kıyarlar sana…


alıntı

[beloş]

BOŞ verilmiş bir yalnızlıktır aslında seninkisi


Hani içinde bir yerde, senin bile farkında ol/a/madığın, gözle görülmeyen bir yanında mesela, artık senin ayrılmaz bir parçanmış; elin, gözün, kulağınmış gibi taşıdığın, her canın sıkıldığında, acıdığında veya acıttığında başkalarını istemeden, bir günün bir diğerine uymadığında mesela, kendini bilmediğin huysuz ve uma...rsız zamanlarında, içindeki boşluklar üşüdüğünde, şimdiye kadar kaç kişiyi üşüttüğünü düşündüğünde, başkalarına az kendine fazla geldiğinde, ya da tam tersini hissettiğinde, yakalayamadığında akıp giden zamanı, tutamadığında her istediğinde istediğin yerinden hayatı, kendini hep geç kalmış hissettiğinde, ama yetişmek için artık çabalamadığını farkettiğinde, sürekli anlaşılmadığından şikayet ettiğinde, ama sen anlatabildin mi bilmediğinde, gün bitişlerinde, mevsim geçişlerinde, her sene sana bir yaş daha eklendiğinde, bir sevgiliden ayrıldığında, bir başkasına sil baştan aşık olduğunda, bir dosta kırıldığında, ailene gücendiğinde, kimi zaman hiç sebebsiz, kimi zamansa sebebini bile bilmediğinde, el yordamıyla çabucak bulup da yerini, bir anda gün yüzüne çıkardığın, tatlı-sert kaşıyarak, canını acıtarak hatta tekrar tekrar kanattığın, ve o kan dinip o sızı geçene kadar, hani tekrar kabuk bağlayıp da içindeki o vazgeçilmez ama bir o kadar da farkedilmez yerini alana, sen kendi içinden çıkıp da tekrar yaşamla bağını kurana kadar, hem kendi hayatına hem de başka hayatlara kan kırmızı bir izle bulaştırdığın bir yara gibi yalnızlığın...

Bilirsin işte...
Boş verilmiş bir yalnızlıktır aslında seninkisi...
Ama boş değil


alıntı

[esengül]

Hesabı Zaman Ödesin

Bütün suçu zamana atabilirim aslında. Olmuş ve olmamış her şeyin bedelini takvim yapraklarına yükleyerek, sessizce sıyrılabilirim aklımın dipsiz karmaşasından.

Baktığım bütün güzellikleri gördüm diyemem, keza görüp bakmadığım da çok olmuştur. Etrafımda duran çiçeklere karşı kör olup, uzaklarda bir deniz manzarasına vuru...lduğum anlar aklıma gelince, gözlerimin nasıl bir oyuna daldığını anlıyorum.

Duyup hiç dinlemediklerim var ama dinlediklerimi hep duymuşumdur. Bazen, sadece kısa diye es geçtiğim melodilerin, büyüyüp senfoniye dönüştüklerine şahit oldum. O zaman öğrenmiştim her notanın bir anlamı olduğunu ve aslında kıyıya vuran dalga sesinin, bir nota olduğunu.

Denizin derinliklerinde değil ama bu kara parçasının üstünde çok vurgun yedim. Bendenim kaskatı kesildi, nefesim durdu, ruhum dondu. Ölümün soğuğundan bile ayaz gecelerde, gözyaşlarım buz kesti. O zaman anladım ki vurgun, çok karanlık kelimeymiş.

Hayat durağan bir seyir izlemiyor elbette! Şen kahkahaların ovalara yayıldığı dost sohbetlerinde, masa başında ülkeyi kurtardığım da olmuştur; aşkı izlediğim de ama hiçbiri, evden gizlice kaçıp, sevgilimle güneşin doğuşunu seyrettiğim o gençlik günlerinin tadını vermemiştir.

Çok yüreksiz insan tanıdım, kötüye ise aşinayım. Ademoğlu, çıkarları için ne kadar vicdansız olur bilirim. Herkesin girmeye korktuğu sokaklarda, gece yarılarında tek başına yürürken anladım ki, cesaretten gelmiyor kabadayılık. Belindeki silahtan daha büyük mermiler sıkabilir adam olana, güçlü bir kalp!

Yalnızlıkla uzun yıllardır tanışırız. O beni, ben onu sevsek de; uzun süre birlikte olmaktan sıkıldık. O, kendini atacak başka bir kapı arıyor şimdilerde. Her kim olsa, benden iyi olacağını düşünüyor. Oysa ben o yolu daha önce geçtim. Sonra gittiği yerde insan, geldiğini mumla arıyor. Hayat bu, bazen sıkılmak bile hepimiz için lüks kalıyor.

Yolumu aydınlatacak ışık bulamadığımda, el yordamıyla yürümeyi öğrendim. Ancak ömür dediğin hatalarla örülüyor, güneşin tepemde durduğu anlarda ayağımın taşa takılmışlığı da çoktur. Bile bile çarptığım bütün duvarlardan yara aldım. Sonra yaralarımı ağlamadan sardım.

Yapılacak daha çok yanlış var ama ondan daha fazla doğru birikti gönlümde. Hepsine tek tek zaman ayırmam lazım. Daha bir sürü kalp yarası alacağım, aşkı bin kere daha tadıp doyamayacağım. Ancak vakit yetmiyor. Yapacaklarıma, yapamadıklarıma ve yaptıklarıma zaman yok! Veya benim canım, suçu şu gariban takvim yapraklarına atmak istiyor….

Candan ÜNAL

[beloş]

BEN Kim miyim ??..

BEN Kim miyim ??..
Duymasını Bilene SES.. Çekmesini Bilene NEFES..
Gitmesini Bilene HEDEF'im.. Değerini Bilene SEDEF..
Yaşamasını Bilene HAYAT.. Sevmesini Bilene YÜREK..
Yüreğini Sunmasını Bilene KIYMET.. Savaşmasını Bilene ZAFER'im..
Ben Yürekliyim! Yüreğimin Karşılığında YÜREK isterim..!!!


alıntı

[esengül]

çok güzelmiş
varmı böyle yürekli olan acaba???

[beloş]

GİTTİN

Gittin...Ben arkandan sadece baktım..Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardıki.."Gidersen, iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini..Gidersen, sönecek içimdeki ateş ve bir daha kimse hiç kimse yakamayacak. Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi. O karanlıkda yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana. KONUŞAMADI...M.... Gittin...Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım. Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım..Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden..AĞLAYAMADIM...Gittin...Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa. Tutkum seninle olmakdı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle, sadece seninle paylaşmaktı. ANLATAMADIM...Gittin...Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden..Ellerim değilmiydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin yine biliyorum..Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.. TUTAMADIM..Gittin...Bir yıkım gibiydi gidişin..Sen adım adım uzaklaşırken benden, çöküp kaldı bedenim olduğu yere..Nice terk edişlere dayanan bu yürek bu kez yenilmişti..Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım..KALKAMADIM..Gittin...Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum..Hazırdım gidişine..Kaçak zamanları yaşıyorduk..Zaman bitecek ve sen gidecekdin..Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacakdım.BAŞLAYAMADIM.Gittin...Birşey söyledinmi giderken? 'Kal' dememi istedinmi? Son birkez 'Seni Seviyorum' dedinmi? 'Bekle beni, Döneceğim' diye umut verdinmi? Beynim öylesine uğulduyorduki.. DUYAMADIM...Gittin...Nereye gittiğin önemli değildi..Binlerce kilometre uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu..Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu..Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım..KURTULAMADIMM..Gittin...Unutulanların arasına katılmalıydın..Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım.. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim..YAPAMADIM...Gittin..Bir okyanusun ortasında, tek küreği kaybolmuş sandalda dev dalgalarla boğuşan denizciyim şimdi..Bilki sevmekten vazgeçmedim seni..Bilki seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde..Bilki Seni UNUTMADIM..UNUTAMADIM..


alıntı

[beloş]

canım oğlum bana göndermiş bu şiiri


ANAM

Yanımdayken kıymetini bilemedim,
Yoksa kusura kaldın mı anam?
Senden ayrılalı birgün gülmedim,
Sen de acılara daldın mı ANAM?

Duman inmiş Durna Dağın başına,
Hasret kaldım toprağına taşına,
Dün sabaha karşı mektup kuşuna,
Selam söyle dedim,aldın mı ANAM?

Kısmetim açıldı gurbet ellerden,
Göz yaşım çağladı akan sellerden,
Sılâ tarafından esen yellerden,
Kokun geldi,selam saldın mı ANAM?

Sana muhtaçmışım ben her yaşımda,
Nere gitsem bu hasretlik peşimde,
Hasta gördüm seni dünkü düşümde,
Gül gibi sararıp soldun mu ANAM?

SENİ ÇOK SEVİYORUM ANNE
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN



canım oğlum bende seni seviyorum

[beloş]

anne

Anne " KocaMan oLdum ßak.! aCıLarım ßüyüDü, DertLerim ßüyüDü..
HedefLerim çıkmazLarım ßüyüDü... HiçD...e qüzeL DeğiLmiş ßüyümek..KimLer
KırDı KaLbimi, KimLer üzDü..! ßaşa DönebiLsem Keşke...! SaNa EmekLeSem
SadeCe... YeniDen ßüyüt ßeni aNNe.. qözyaşLarım Daha fazLa SüzüLmesin
yanakLarımDan..! KaLßim Daha fazLa KırıLmaSıN..

alıntı

[beloş]

NASIL ANLATSAM


08/12/2007

NASIL ANLATSAM


Ben beni nasıl özlediğimi anlatmadım sana.

O günlük koşuşturmalar ve küçük kaygılar arasında uzun zamandır oturup kendimle hiç konuşamadım. Kendimle hiç baş başa kalmadım. Kendimi ve dostlarımı ihmal ettiğimin farkındayım ,ama nereden başlayacağımı bilemedim. Hani uzun bir aradan sonra, eski bir sevgiliye rastlarsında, söze nereden başlayacağını bilemezsin ya, biraz öyle.

Sabah giyinmeleri, yemeler içmeler, iş çelmeleri,çıkar çatışmaları, bebek kokuları, çocuk çığlıkları,beklentiler, beklemeler,koşuşturmalar ve bir şeye geç kalmışlıklar arasında kendimi çok ihmal ettim.


Yalancı dostluklar, para kazanmalar, kaybetmeler,aile sorunları, mesai arkadaşları, trafiğe sıkışıp kalmalar ve haberlerdeki vatan nutukları içinde kendimi ötelere koydum da çıkartamıyorum.

Ben beni nasıl özledim anlatmak isterdim size.

Hemen her gün herkese bir şeyler anlattığımı, ama kendime hiçbir şey söylemediğimi fark ettim son zamanlarda. Her konuda söyleyebileceğim sözüm varken neden acaba ben benden böylesine kaçar oldum? Uzun zamandır kendimi sorgulamadığımı, dalga geçmediğimi, kendime gülmediğimi, en önemliside kendime dönmediğimi , yüzleşmediğimi anladım,ama yinede bir şey yapmadım.

Ben bana küsmedim aslında,ben bana sustum.Susuşumu seyrettim yalnızca. Gecelerin geçmesini , günün başlamasını bekledim. Yağmur yağmasını, akşam üstü çaylarını,okul dönüşlerini, radyo piyeslerini özledim,Yollara düşmeyi, kavşaklarda kaybolmayı, küçük bir karlar kasabasında uyanmayı,mektup yazmayı hep bekledim, aslında kendimi beklettim.

Yaşamın kolayına kaçtım anlayacağınız, biraz daha televizyon seyrettim ,biraz daha açtım müziğin sesini, ay ışığı sonatını defalarca dinledim, yazdım , yazdım,yazdım konuşmadım, hep “yoğunum “ çok yorgunum dedim, ama uzun zamandır içimi bu kadar yormamıştım, lime lime etmemiştim kendimi, paramparça etmemiştim, ötelerde kalma konforunu sevdim.

Ben beni nasıl özlediğimi hiç haykırdım mı size,

Uzakların mesafeden ibaret olduğunu düşündüm, zamanın yaşam olduğunu zannettim, Hayata dair her şeyi bildiğimi iddia ettim. Yokluğun, anların değerini görememek olduğunu unuttum.

Büyüdüm sandım, ruhumu büyütmeden.

Beni nasıl terk ettiğimi hiç anlatmadım size.
Hayat bana bir şeyi daha öğretmişti, zamanın kısa olduğunu.


HÜLYA TÜRK

[beloş]

ßirgün


ßana gelip seNi seviyorum deRsen, ßenDe seni deRim.ßiRgün ßana geLip
ßaşkasını seviyor deseLeR,sevsin mutLu oLsun deRim.EvLenDi, seni unuttu
deseLeR, cani sağoLsun, mutLu mesut oLsun deRim.Çocuğu oLmuş,senin
aDını k0ymuş deseLeR, kadeRi ßana ß...enzemesin deRim. HastaLandı deseLeR,
inşallah iyiLeşir deRim.Ama ßiRqü......n Çıkıpta ßana öLdü deseLeR,ßen onun için heRqün öLdüm, 0 ßiR kez öLmüş ç0kmu deRim.. ^^


alıntı

[beloş]

SANA SÖZ HAYAT !.... Bundan Sonra kimseyi Göz ÇukurLarıma ekip ,büyümesi için Gözyaşı dökmeyeceğim.......

[esengül]

ßirgün


ßana gelip seNi seviyorum deRsen, ßenDe seni deRim.ßiRgün ßana geLip
ßaşkasını seviyor deseLeR,sevsin mutLu oLsun deRim.EvLenDi, seni unuttu
deseLeR, cani sağoLsun, mutLu mesut oLsun deRim.Çocuğu oLmuş,senin
aDını k0ymuş deseLeR, kadeRi ßana ß...enzemesin deRim. HastaLandı deseLeR,
inşallah iyiLeşir deRim.Ama ßiRqü......n Çıkıpta ßana öLdü deseLeR,ßen onun için heRqün öLdüm, 0 ßiR kez öLmüş ç0kmu deRim.. ^^


alıntı

insan sevdiğine bir kere ölmüş çok mu diyemez demez,
aksine bence oda ölür hemde yaşarken,nolursa olsun yaşaması nefes alması bile sevene güç verir,
ben böyle düşünüyorum...
ama çok iddialı bir yazıymış...